Prawa pacjenta

Masz prawo do poszanowania swojej osoby, prywatności i godności podczas udzielania świadczeń. Opieka powinna uwzględniać Twoje potrzeby oraz przekonania.

Badania i zabiegi powinny odbywać się z zachowaniem intymności. Udział innych osób podlega zasadom określonym w przepisach.

Masz prawo do świadczeń odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej, udzielanych z należytą starannością.

W sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia przysługuje Ci prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń. Jeżeli dostęp do nich jest ograniczony, kolejność powinna wynikać z przejrzystych kryteriów medycznych.

Masz prawo do zrozumiałej informacji o swoim zdrowiu, rozpoznaniu, możliwych metodach diagnostyki i leczenia, ich następstwach, wynikach leczenia oraz rokowaniu.

Możesz upoważnić wybraną osobę do otrzymywania informacji o Twoim stanie zdrowia. Możesz też zażądać, aby nie przekazywano Ci informacji, w granicach określonych prawem.

Decyzję o zgodzie na proponowane świadczenie podejmujesz po otrzymaniu niezbędnych informacji. Możesz odmówić, a następstwa odmowy powinny zostać Ci wyjaśnione.

Forma zgody zależy od świadczenia. Zabieg operacyjny lub metoda stwarzająca podwyższone ryzyko wymagają zgody pisemnej. Przepisy przewidują wyjątki, m.in. w sytuacjach wymagających niezwłocznej pomocy.

Personel medyczny ma obowiązek chronić informacje dotyczące Ciebie i Twojego zdrowia. Obowiązek zachowania tajemnicy co do zasady obowiązuje także po śmierci pacjenta.

Udostępnienie informacji może nastąpić za Twoją zgodą albo w przypadkach przewidzianych prawem, np. gdy jest niezbędne innym osobom wykonującym zawód medyczny i uczestniczącym w leczeniu.

Masz prawo dostępu do dokumentów dotyczących swojego stanu zdrowia i udzielonych świadczeń. Dostęp przysługuje także przedstawicielowi ustawowemu i osobie upoważnionej, na zasadach określonych przepisami.

Możesz uzyskać wgląd, kopię, odpis, wyciąg lub wydruk, a także dokumentację w formie elektronicznej. Nie musisz korzystać z pośrednictwa lekarza prowadzącego.

Jeżeli zauważysz nieścisłości, zgłoś je lekarzowi lub kierownikowi placówki. Sposób poprawienia błędnego wpisu musi zachować zasady prowadzenia dokumentacji.

Dziecko ma prawo do poszanowania godności i otrzymania informacji odpowiedniej do wieku i możliwości rozumienia.

• Przed ukończeniem 16 lat: zgodę na świadczenia co do zasady wyraża przedstawiciel ustawowy.
• Po ukończeniu 16 lat: co do zasady potrzebna jest zgoda zarówno pacjenta, jak i jego przedstawiciela ustawowego.
• Rozbieżne decyzje: jeżeli małoletni i przedstawiciel ustawowy nie zgadzają się co do leczenia, sprawę rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Ustawowe wyjątki dotyczą m.in. niezwłocznej pomocy oraz sytuacji, w których opóźnienie zagraża życiu lub grozi ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu.

Przepisy chronią życie prywatne i rodzinne pacjenta. W placówkach udzielających świadczeń stacjonarnych i całodobowych obejmuje to m.in. kontakt z bliskimi oraz dodatkową opiekę pielęgnacyjną.

W takich placówkach pacjent ma także prawo do opieki duszpasterskiej. Zakres i dopuszczalne ograniczenia tych praw określają przepisy.

Jeśli uważasz, że Twoje prawa zostały naruszone, możesz zwrócić się do kierownika placówki oraz do Rzecznika Praw Pacjenta.

Sprawy odpowiedzialności zawodowej można kierować do właściwego samorządu zawodowego. Dochodzenie roszczeń przed sądem odbywa się na zasadach wynikających z właściwych przepisów.

Informacje o sposobach zgłoszenia problemu znajdziesz na oficjalnej stronie Rzecznika Praw Pacjenta.